Document Type : Original Article
Article Title Persian
Authors Persian
بهواسطه مجموعهای از متغیرهای برونزا (نظیر تحریم) یا درونزا (نظیر اجرای نادرست سیاستهای خصوصیسازی و یا مدیریت نامناسب نظام بانکی) برآیند عملکرد اقتصاد کشور در یک دهه اخیر، رشد اقتصادی نامناسب (متوسط کمتر از 2 درصد)، تورم افسارگسیخته (متوسط بالای 20 درصد)، نرخ پایین تشکیل سرمایه ثابت ناخالص داخلی (متوسط حدود منفی 5 درصد) و ... بوده است که نتیجه آن سقوط کشور به رده کشورهای با درآمد پایین در گزارشهای بینالمللی است. از سوی دیگر دولتها در ایران به دلیل از دست دادن دوران طلایی کسب درآمدهای حاصل از فروش نفت خام، دچار محدودیتهای رو به تزایدی در دسترسی به منابع مالی قابل برنامهریزی، شدهاند؛ بنابراین، اقتصاد ایران نیازمند ایجاد جریان جدیدی از خلق ارزش است که به نظر میرسد این مهم از بازسازی جریان تجارت کشور و توجه جدی به ظرفیتهای موجود در کشورهای دیگر بهویژه کشورهای همسایه و پیرامونی و متعاقب آن تعریف عرصههای جدید برای فعالیتهای اقتصادی عبور میکند. به همین جهت، هر چند ممکن است مبتنی بر تعاریف مرسوم و کلاسیک سیاست بتوان دیپلماسی اقتصادی را بهعنوان ابزاری جهت ارتقای موقعیت سیاسی یک کشور در عرصه بینالملل از طریق توسعه تجارت خارجی و بازارسازیهای جدید در نظر گرفت، اما در کشور ما بیش از سویه سیاسی، دیپلماسی اقتصادی را بایستی فضایی جدید برای خروج از بنبستهای کنونی اقتصاد ملی دانست. در این چارچوب، یکی از کشورهایی که بایستی بهعنوان یکی از اهداف محوری بازسازی جریان تجاری مورد توجه قرار گیرد کشور روسیه است. نتایج این پژوهش نشان میدهد مهمترین چالشهای تجارت بین ایران و روسیه عبارتاند از: الف: زیرساختهای تجاری ب: سازماندهی ضعیف امور تجارت خارجی ج: اقتصاد سیاسی بینالملل و همچنین مهمترین راهکارهای افزایش سطح تجارت عبارتاند از: الف: تقویت زیرساختهای سختافزاری ب: استفاده از ظرفیت سرمایهگذاری مشترک و نه فقط صادرات کالا ج: تقویت بخش اطلاعاتی و بازاریابی د: تنوع صادراتی کالا
Keywords Persian