Iranian Review of Foreign Affairs

Iranian Review of Foreign Affairs

Regional Sport Governance in West Asia

Document Type : Original Article

Authors
Rahim Zare 1
Mahdi Shariati Feizabadi 2
Fernando Delgado 3
1 Assistant Professor, Department of Tourism Management, School of Management and Accounting, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Human Sciences, Technical and Vocational University, Tehran, Iran
3 Professor of Communication, Lehman College, NY, USA.
10.22034/irfa.2024.451200.1237
Abstract
The Islamic Awakening and the power vacuum after 2012 have been key factors motivating Arab states to invest in sport as a soft power tool to assert regional dominance. While Qatar hosted the 2022 FIFA World Cup, Saudi Arabia is set to host the 2029 Asian Winter Games and the 2034 FIFA World Cup for the first time. This study aims to explore the role of sport in governance within West Asia. In recent years, an expanding body of literature has deepened our understanding of sports in the Middle East. Under the leadership of Mohammad Bin Salman (MBS), Saudi Arabia has entered a new era of sports investment but has faced accusations of 'sportswashing.' Meanwhile, Qatar and the UAE, two smaller states in the region, have played pivotal roles in supporting high-profile sporting events. This study employs qualitative content analysis to assess the achievements of the Persian Gulf States-namely the UAE, Saudi Arabia, and Qatar-in soccer. The analysis draws from articles and reports published between 2000 and 2024, sourced from scientific databases such as Google Scholar, ScienceDirect, DOAJ, and Web of Science. While sport plays a crucial role in enhancing the international prestige of the Persian Gulf States, soccer has emerged as the primary focus. Unlike Saudi Arabia, which has sought to dominate the region through soft power initiatives, particularly in soccer, Qatar has pursued a distinct strategy, positioning itself as a peacemaker and friendly nation in the Middle East.
Keywords
Middle East
Sport
Governance
Public Diplomacy
Arab States

Subjects

Article Title Persian

حکمرانی ورزش در هندسه نوین غرب آسیا

Authors Persian

رحیم زارع 1
مهدی شریعتی فیض آبادی 2
فرناندو دلگادو 3
1 استادیار، گروه مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه علوم انسانی، دانشگاه فنی و حرفه ای، تهران، ایران
3 استاد ارتباطات، کالج لمن، نیویورک، ایالات متحده آمریکا.
Abstract Persian

پس از بیداری اسلامی و خلاء قدرت پس از سال 2012 دلیل اصلی سرمایه گذاری کشورهای عربی بر روی ورزش به عنوان یک قدرت نرم برای تسلط بر منطقه است. در حالی که قطر میزبان جام جهانی فوتبال 2022 بود، عربستان سعودی برای اولین بار میزبان بازی های آسیایی زمستانی 2029 و جام جهانی فوتبال 2034 خواهد بود. هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش ورزش در حکمرانی جدید خاورمیانه بود. در سال های اخیر، انبوهی از ادبیات، درک ما را از ورزش خاورمیانه افزایش داده است. در حالی که دولت عربستان دوره جدید ورزش را در دوران رهبری محمد بن سلمان (MBS) تجربه کرد، متهم به شستشوی ورزشی شد. قطر و امارات دو کشور خرد منطقه هستند که در سال های اخیر از رویدادهای ورزشی حمایت کردند. پژوهش حاضر از تحلیل محتوای کیفی برای استنباط دستاوردهای کشورهای حاشیه خلیج فارس (امارات، عربستان و قطر) در فوتبال استفاده کرد. تحلیل محتوا مقالات و گزارش‌های منتشر شده بین سال‌های 2000 تا 2024 را از پایگاه‌های اطلاعاتی علمی زیر بررسی کرد: Google Scholar، Science Direct، DOAJ و Web of Sciences. در حالی که این ورزش نقش مهمی در تقویت اعتبار بین المللی کشورهای خلیج فارس دارد، فوتبال بازیگر اصلی این رشته است. برخلاف عربستان که با استفاده از ابزارهای قدرت نرم (به ویژه فوتبال) سعی در تسلط بر منطقه داشت، قطر رویکرد متفاوتی را در پیش گرفته و تصمیم گرفته خود را به عنوان کشوری صلح‌جو و دوست در خاورمیانه جلوه دهد.

Keywords Persian

خاورمیانه
ورزش
حکمرانی
دیپلماسی عمومی
ایالات عرب

  1. Al Horr, A., Al Thani, G., Tok, M. E., Besada, H., O’Bright, B., & McSparren, J. (2016). Qatar’s global-local nexus: From soft to nested power?. Policy-making in a transformative state: The case of Qatar, 347-365.

    AlKhalifa, H. K., & Farello, A. (2021). The soft power of Arab women’s football: changing perceptions and building legitimacy through social media. International Journal of Sport Policy and Politics, 13(2), 241-257.

    Amara, M. (2011). Sport, politics and society in the Arab world. Springer.

    Blake, H., & Calvert, J. (2015). The ugly game: The corruption of FIFA and the Qatari plot to buy the World Cup. Simon and Schuster.

    Brannagan, P. M., & Reiche, D. (2022). Qatar and the 2022 FIFA World Cup: Politics, controversy, change. Springer Nature.

    Chadwick, S., Widdop, P., & Goldman, M. (2021, January). The geopolitical economy of sport. In Policy Forum (Vol. 13).

    Conn, D. (2017). The fall of the house of FIFA: The multimillion-dollar corruption at the heart of global soccer. Hachette UK.

    Do, H. X., Nguyen, Q. M., Nepal, R., & Smyth, R. (2021). When Pep comes calling, the oil market answers: The effect of football player transfer movements on abnormal fluctuations in oil price futures. Energy Economics, 100, 105325.

    Kamrava, M. (2015). Contemporary port cities in the Persian Gulf: Local gateways and global networks. Gateways to the World: Port Cities in the Persian Gulf, 69.

    Karimi Firozjaei, A. (2018). A study of sport newspapers titles from the critical discourse analysis view: a case study of Perspolis of Iran and Alhelal of Saudi Arabia matches. Applied Research in Sport Management, 6(3), 21-32.

    Koch, N. (2020). The geopolitics of Gulf sport sponsorship. Sport, ethics and philosophy, 14(3), 355-376.

    Monazzami, A., Shariati Feizabadi, M., & Ranjbar, S. (2023). Anti-Diplomacy of Football in the Middle East: The Geopolitical Challenge of Iran and Saudi Arabia. Communication Management in Sport Media, 10(4), 15-28.

    Nye, J. S. (2011). The Future of Power (Public Affairs, New York).

    1. Madichie, N. (2013). Ode to a “million dollar” question: does the future of football lie in the Middle East?. Management Decision, 51(9), 1839-1860.

    Reiche, D. (2015). Investing in sporting success as a domestic and foreign policy tool: the case of Qatar. International journal of sport policy and politics, 7(4), 489-504.

    Reiche, D., & Brannagan, P. M. (Eds.). (2022). Routledge handbook of sport in the Middle East. Routledge.

    Remy-Miller, K. (2017). Sports in the Desert: How Qatar, Abu Dhabi, and Dubai are employing sports to make economic, political, and international gains (Doctoral dissertation, Brandeis University).

    Satish, K., Portet, X. G., & Vela, J. D. S. E. (2024). Football and nation branding: A case study of Saudi Arabia's strategy for global football recognition. adComunica, 27-52.

    Shariati Feizabadi, M., & Zare, R. (2022). Sport and sustainable environmental security. Research on Educational Sport, 10(27), 81-104.

    Thani, S., & Heenan, T. (2016). The UAE, Qatar and the re-shaping of global football’s boundaries. In Sport, identity and community (pp. 89-101). Brill.

    Thani, S., & Heenan, T. (2017). The ball may be round but football is becoming increasingly Arabic: Oil money and the rise of the new football order. Soccer & Society, 18(7), 1012-1026.

  • Receive Date 06 April 2023
  • Revise Date 02 May 2023
  • Accept Date 23 July 2023