Establishment of the jurisdiction of the International Court of Justice, by studying previous lawsuits between Iran and the United States of America

Document Type : Original Article

Author

M.A graduated in Democracy and Human Rights from Institute for Social Sciences and Humanities, Netherlands, The Hague

Abstract

After the unilateral sanctions of the United States rooted in the aftermath of the nuclear deal, Iran decided to sue the United States at the International Court of Justice (ICJ) based on the 1955 Treaty of Amity, Economic Relations and Consular Rights. Once a Provisional Measures was rendered in this lawsuit, the United States decided to exit the treaty that was the basis of Iran’s claim, also objecting to the jurisdiction of the ICJ to head the case. A review of previous lawsuits between US and Iran at the ICJ, all of which being based on the same treaty, and in view of the ICJ’s practice of emphasizing and reaffirming its previous decisions and orders, and also by revisiting another similar case related to military operations against Nicaragua in 1984, and by considering article 10 of the treaty of amity covering the principle of free trade and the ICJ’s opinion about illegitimacy of full-scale economic sanctions based on national security and also countless cases of violating international treaties and accords by the US demonstrate and establish that the ICJ has both jurisdiction and substantive competence to hear the case in question.

Keywords

Main Subjects


Article Title [Persian]

اثبات صلاحیت دیوان بین المللی دادگستری با مطالعه دعاوی پیشین میان ایران و ایالات متحده

Author [Persian]

  • فرامرز یادگاریان
Abstract [Persian]

ایران پس از تحریم‌های یکجانبه ایالات متحده که منشأ این تحریم‌ها توافق هسته‌ای بود تصمیم به شکایت از ایالات متحده براساس عهدنامه مودت، روابط تجاری و حقوق کنسولی 1955 در دیوان بین المللی دادگستری گرفت. بعد از صدور رأی دستور موقت در پرونده، ایالات متحده تصمیم به خروج از معاهده که اساس شکایت ایران بود گرفت و ایرداتی را نسبت به صلاحیت دیوان مطرح ساخت. با بررسی پرونده های پیشین میان ایالات متحده و ایران در دیوان که اساس همگی معاهده مذکور بوده است و باتوجّه به رویه دیوان در تأکید بر آراء و نظرات پیشین خود و بررسی یک پرونده مشابه یعنی پرونده فعالیت‌های نظامی علیه نیکاراگوا 1984، و همچنین ماده 10 عهدنامه مودت مبنی بر اصل آزادی تجارت و عقیده دیوان بر عدم مشروعیت تحریم کامل اقتصادی برمبنای امنیّت ملّی و نقض‌های مواد بیشمار از معاهدات و توافقات بین اللملی از جانب ایالات متحده همگی ناظر و مؤید بر صلاحیت دیوان در رسیدگی و همچنین صلاحیت ماهوی دیوان می‌باشند.

Keywords [Persian]

  • عهدنامه مودت روابط تجاری و حقوق کنسولی 1955
  • دیوان بین المللی دادگستری
  • برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)
  • شورای امنیّت سازمان ملل متحد
  • قطعنامه 2231