Iran, the Pioneer of Nuclear Energy in the Persian Gulf: An Insight to 2030

Document Type : Original Article

Author

University of Dundee

Abstract

The global nuclear energy scene is changing rapidly. Some countries are phasing out nuclear technology. Some are in the nuclear renaissance, planning to promote the most ambitious new construction programme. Statemen make the proper decision in nuclear policy striking the best balance of domestic energy policies, energy-concerned foreign policies, and the dynamism of international relations. This study tries to analyse the political aspects of nuclear programmes in foreign policies and international relations in the Persian Gulf region.
The study examines the reasons why oil & gas producer states want to acquire nuclear energy/weapons. It reviews the structural, psychological, and technological dimensions of nuclear politics in a neoclassical realism paradigm to find the balancing energy strategies. The research examines policy in the Kingdom of Saudi Arabia, the United Arab Emirates, and Iran. Different states' power and different perceptions of the international system allow for explaining various role players in foreign policy and energy politics.
The theoretical starting point of this thesis is Neoclassical Realism in the literature of international relations. This theory offers venues for the analysis of energy diplomacy. The theory concentrates on material power and underlines the importance of state domestic structure, as well as the statesmen’s perception of the international system. These aspects create the opportunity to explain the different positions of energy choices in foreign policies of different states.

Keywords

Main Subjects


Article Title [Persian]

ایران پیشگام انرژی هسته ای در خلیج فارس: چشم اندازی به 2030

Author [Persian]

  • آسیه حیدری یزدی
Abstract [Persian]

صحنه جهانی انرژی هسته ای به سرعت در حال تغییر است. برخی کشورها فن آوری هسته ای را به تدریج کنار می گذارند. برخی دیگر در رنسانس هسته ای هستند و برای گسترش جاه طلبانه ترین ساخت و سازهای هسته ای نوین برنامه ریزی می کنند. دولتمردان غالباً بهترین تصمیم را در سیاست هسته ای کشور خود اتخاذ می کنند تا مناسب ترین تعادل را بین سیاست های داخلی انرژی و سیاست های خارجی مرتبط با انرژی و تغییرات محیط بین الملل برقرار کنند. این نوشته سعی دارد جنبه های سیاسی برنامه هسته ای را در سیاست خارجی و روابط بین الملل در منطقه خلیج فارس تحلیل کند. این مطالعه به بررسی دلایلی می پردازد که چرا کشورهای تولید کننده نفت و گاز می خواهند به انرژی هسته ای دست یابند. در این راستا، مقاله به بررسی سیاست های هسته ای در پادشاهی عربستان سعودی، امارات متحدۀ عربی، و جمهوری اسلامی ایران می پردازد.
نقطه شروع نظری، رئالیسم نئوکلاسیک در ادبیات روابط بین الملل است. این نظریه یک زمینه برجسته به عنوان مجموعه ای از باورها و مفروضات کلیدی است که راه های خوبی برای تحلیل نقش انرژی در سیاست خارجی ارائه می دهد. این تئوری بر قدرت مادی متمرکز است و بر اهمیت ساختار داخلی دولت و نیز ادراک دولتمردان از نظام بین‌الملل تأکید می‌کند. این جنبه‌ها فرصتی را برای تبیین موقعیت‌های مختلف انتخاب‌های انرژی در سیاست‌های خارجی دولت‌های مختلف ایجاد می‌کند.

Keywords [Persian]

  • خلیج فارس
  • امنیت انرژی
  • انتقال انرژی
  • برنامه هسته ای ایران
  • روابط بین الملل