Document Type : Original Article
Article Title Persian
Author Persian
سیاست همسایگی را می توان از راهبردهایی معرفی کرد در طول دوران های مختلف توسط برخی بازیگران و دولت های مهم جهانی از قبیل چین، اتحادیه اروپا تحت عنوان «سیاست همسایگی»، ترکیه تحت عنوان «تنش صفر با همسایگان»، هندوستان تحت عنوان «سیاست اول همسایگی» و ایران تحت عنوان «سیاست همسایگی» دنبال شده است. سیاست همسایگی را می توان راهبردی تعریف کرد که در چارچوب آن روابط با کشورهای همسایه در اولویت سیاست خارجی یک کشور قرار می گیرد. در این مقاله این پرسش کلیدی طرح می شود که اتخاذ سیاست همسایگی توسط ایران یک انتخاب راهبردی است یا ضرورتی کوتاه مدت در مواجهه با برخی مسائل و ضرورت های سیاست خارجی از قبیل مسئله تحریم ها؟ فرضیه پژوهش حاضر، با استفاده از روش موردپژوهی از مسئله تحریم های ایران، سیاست همسایگی را برخاسته از ضرورت کارکردگرایانه ایران در مواجهه با مسائل سیاست خارجی می داند که با سرایت به سایر حوزه ها می تواند تا سطح سیاست راهبردی بلندمدت ارتقاء یابد.
Keywords Persian