Iran in the American Executive-Legislative Relationship



Having reached an interim accord in Geneva, two governments with a tortured political history must now work to sell it and the diplomatic strategy they have laid out to their own constituencies back home. In this paper, the role of the United States Congress in the process of developing American foreign policy in general and, in the current matter of Iran’s nuclear file in particular will be examined. To do so, it describes the history of the relationship between the White House and Congress and then examines the difficult task of the Obama administration to garner support for its strategy in Congress. It reviews the reservations voiced by many in Congress regarding the Geneva nuclear interim accord as well as their misgivings regarding a final agreement. As the matter at hand involves high stake politics in the Middle East, it may carry grave consequences for the status quo in the region. The possible ramifications and the way this effects the position of those in Congress will also be explored. Lastly, since lobby groups have historically had a major role in American foreign policy towards the Middle East, their extensively-discussed role in this case as well as challenges they face will also be touched upon. In general, this paper proposes to describe specifically the way the US policy towards Iran is being formulated and what role Congress plays in the process. Effort will be made to find out to what extent the domestic politics has an impact on the approach of Congress towards Iran and how Congress may be influenced by Middle East regional powers.


Article Title [فارسی]

ایران در رابطه قوه مجریه و مقننه امریکا

Abstract [فارسی]

با دستیابی به یک توافقنامه موقت در ژنو، اکنون دو دولت با تاریخ سیاسی آسیب دیده باید استراتژی دیپلماتیک خود را به قوه مقننه خود ثابت کنند. این مقاله نقش کنگره امریکا در فرایند توسعه سیاست خارجی این کشور به طور عام و پرونده هسته‌ای ایران به طور خاص را بررسی می‌کند. به این منظور، این مقاله ابتدا به تشریح تاریخ رابطه کاخ سفید و کنگره و سپس به بررسی ماموریت سخت دولت اوباما برای جلب حمایت کنگره از استراتژی خود می‌پردازد. این نوشته شروط مطرح شده از سوی تعداد زیادی از نمایندگان کنگره درمورد توافق موقت هسته‌ای ژنو را بر می‌شمارد و بدگمانی‌ها در مورد توافق نهایی را مطرح خواهد کرد. موضوع مورد بحث شامل خطرات بزرگ سیاسی در خاورمیانه می‌شود که وضع فعلی منطقه را تحت تاثیر قرار خواهد داد. احتمال چند شاخگی و تاثیرات آن بر جایگاه نمایندگان کنگره نیز بررسی خواهد شد. در آخر از آنجا که لابی‌ها به صورت تاریخی نقش اصلی در سیاست خارجی امریکا نسبت به خاورمیانه داشته‌اند، بحث‌های گسترده در مورد این نقش و چالش‌های پیش روی این لابی‌ها ارزیابی خواهد شد. به طور کلی این مقاله به بررسی شکلگیری سیاست خارجی امریکا در قبال ایران و نقش کنگره در این فرایند خواهد پرداخت. تلاش بر آن است تا میزان تاثیر سیاست داخلی امریکا بر روی دیدگاه کنگره نسبت به ایران نیز مشخص گردد و چگونگی اثر پذیری کنگره از قدرت‌های منطقه خاورمیانه ارزیابی گردد.

Keywords [فارسی]

  • توافقنامه ژنو
  • برنامه هسته‌ای ایران
  • کنگره امریکا
  • دولت اوباما
  • لابی اسرییل