تهران چند سالی است که با آلودگی هوای آزاردهنده دست و پنجه نرم می کند و به نظر می رسد این چالش بدتر می شود. با این حال، دلیل اصلی این امر چیست؟ برای پاسخ به این سوال، بسیاری از مطالعات بر روی مواد اولیه شیمیایی مانند CO متمرکز شده اند و دیگران بر محل ایجاد این آلاینده، مانند کارخانه ها، تمرکز کرده اند. با این وجود، ما با بررسی فرضیه‌های اقتصادی-اجتماعی (شامل تحریم‌ها، جمعیت و سوءمدیریت) و همچنین تغییرات آب و هوایی جهانی از سال 1999 تا 2023 با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی، سطح بالاتری از تحلیل را انتخاب کرده‌ایم. از طرف دیگر پیش فرض آن است که نفت خام یکی از اصلی ترین محصولات صادراتی ایران است. بنابراین، برای ارزیابی تحریم ها به عنوان فرضیه محوری، نرخ صادرات آن را بررسی کردیم و پیش فرض آن است که رابطه ای منفی بین تحریم ها و چنین صادراتی وجود دارد. در این مرحله به بررسی رابطه تحریم ها با AQI (یکی از بهترین مقیاس ها برای محاسبه آلودگی هوا) و از طرف دیگر تحریم ها و گازهای سمی اصلی پرداختیم. برای فرضیه های رقیب، رابطه بین AQI و آنها (جمعیت، سوء مدیریت، و تغییرات آب و هوایی جهانی) را تحلیل کردیم. در مجموع، در میان آنها، نتایج همبستگی تحریم ها با CO (916/0-)، NO2 (718/0) و SO2 (687/0-) را نشان می دهد. در این میان، احتمالا دولت با استفاده از روش‌ها و اعمال استانداردها، توانسته میزان CO و SO2 را مدیریت کند، در حالی که به دلیل نیاز به مازوت برای حفظ اقتصاد انرژی، NO2 افزایش یافته است.