جمهوری اسلامی ‌همواره با تحریم‌ها روبرو بوده و سیاست و روابط خارجی آن، به‌خصوص با ایالات‌متحده و اتحادیه اروپایی، تحت تاثیر تحریم‌ها قرار داشته است. توافق بین‌المللی برجام پس از تحریم‌های متوالی، موافقان و مخالفان را به گمانه‌زنی‌های بسیار درباره بازتاب برجام در سیاست خارجی دو کشور برانگیخته است. به باور موافقان برجام، این توافق به معنای خاتمه سیاست‌های تحریم ایالات‌متحده علیه جمهوری اسلامی است. درحالی‌که ازنظر این مقاله به‌واسطه شرایط پیچیده خاورمیانه، گسترش تروریسم و وضعیت گذار ژئوپلیتیک منطقه، تحقق چنین شرایطی بعید به نظر می‌رسد. سوال اصلی این است که تاثیر برجام بر سیاست خارجی ایالات متحده، به‌ویژه سیاست تحریم، در برابر جمهوری اسلامی ایران در پسابرجام چه خواهد بود؟ بنا به فرضیه مقاله، تحریم‌های مالی، اقتصادی، دفاعی و نظامی به‌عنوان یک ‌راه‌حل آزمایش‌شده در مهار قدرت اقتصادی و نظامی ایران در سند راهبردی ایالات‌متحده امریکا نهادینه شده است و نمی‌توان آن را به‌آسانی نادیده گرفت. نظریه تحریم‌ منافع ایالات‌متحده و متحدان منطقه‌ای‌اش، همچون رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی، را تامین کرده است و این گروه، آزادسازی انرژی مالی و اوج‌گیری قدرت جمهوری اسلامی در پسابرجام را مخالف منافع خود و در جهت پیروزی کامل محور مقاومت و تسهیل زمینه‌های تسلط جمهوری اسلامی در منطقه می‌بینند. بنا بر ذهنیت نخبگان سیاسی ایالات‌متحده، گفتمان‌های مخالف توافق هسته‌ای و موفقیت سیاست تحریم ایران در تامین منافع ایالات‌متحده، استمرار تحریم و تصویب تحریم‌های جدید از سوی نخبگان سیاسی ایالات‌متحده بسیار محتمل خواهد بود.