هدف این مقاله بررسی نقش حقوق بشر در تصمیمات سیاست خارجی آمریکاست. در حالی که مفهوم حقوق بشر نقش مهمی در سیاست خارجی آمریکا به ویژه از اوایل دهه ١٩٧٠ ایفا کرده است، این مقاله تاکید دارد توجه واشنگتن به حقوق بشر عمدتاً لفظی است و به منافع ملی آمریکا در زمان‌های مختلف وابسته است. در این مقاله مثال‌هایی از سیاست حقوق بشر در دولت‌های مختلف آمریکا آورده شده است و عمدتاً بر دوران ریاست جمهوری کارتر و ریگان تکیه شده تا محرکه‌های مربوط به حقوق بشر در سیاست خارجی آمریکا در نظریه و عمل مورد بررسی قرار گیرد. هدف مقاله حاضر درک رهیافت‌های اجرایی مختلف و محدودیت‌ها برای ارتقا حقوق بشر در سیاست خارجی آمریکاست. دلیل انتخاب دو دولت خاص در آمریکا این است که جیمی کارتر اولین رئیس جمهور آمریکا بود که حقوق بشر را در شکل‌گیری و اجرای سیاست خارجی آمریکا نهادینه کرد. هرچند که در عمل دولت کارتر بدنبال کنار گذاشتن حقوق بشر در مباحث سیاست خارجی خود بود. این مقاله همچنین نشان می‌دهد که چگونه گفتمان حقوق بشر می‌تواند بر تحولات سیاسی خارجی صرفه نظر از مقاصد تصمیم گیران این حوزه در واشنگتن تاثیر بگذارد.