;
در تنظیم روابط خارجی هر کشور، درک و تبیین صحیح و کامل از قدرت و توان ملی بویژه در بعد سیاست خارجی، مقتضیات و ویژگی‌های محیط خارجی و قاعده و پارادایم حاکم بر محیط منطقه‌ای و بین‌المللی، شناخت فرصت‌ها و آسیب‌پذیری‌های محیطی و تهدید‌های موجود و بسیاری از عوامل دیگر دارای اهمیت می‌باشد. قاره ‌آفریقا با ویژگی‌های جغرافیایی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی، در عصر پس از جنگ سرد و رونق منطقه‌گرایی، به یکی از مناطق تاثیر‌گذار تبدیل شده است که ‌آفریقای جنوبی در ‌این مجموعه، نقش کلیدی دارد. ‌این تحقیق ضمن بررسی پیشینه روابط ‌ایران و قاره ‌آفریقا، به دنبال پاسخ به اهمیت روابط‌ ایران و ‌آفریقای جنوبی و نتایج حاصله از آن است و بر ‌این فرضیه استوار است که گسترش روابط با قدرت منطقه‌ای و در حال ظهور مانند ‌آفریقای جنوبی، ضمن افزایش منافع ملی و تقویت همکاری‌های جنوب- جنوب، موجب کاهش فشارهای بین‌المللی و کشورهای غربی می‌گردد. متدولوژی و روش شناسی ‌این تحقیق توصیفی- تحلیلی است و در کنار آن از ماتریس سوات استفاده شده است تا ضمن بررسی نقاط قوت و ضعف جمهوری اسلامی ایران به فرصت‌ها و تهدیدهای کار با آفریقای جنوبی پرداخته شود و از این طریق، راهکارهایی را به سیاستگذاران در عرصه‌های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ارائه دهد.