نوشتار حاضر فیلم آرگو را مورد بررسی قرار داده که حادثه تاریخی فرار شش دیپلمات آمریکایی از ایران در جریان بحران گروگان‌گیری سال ١٩٧٩ و ایران هراسی و اسلام هراسی را روایت می‌کند. این مقاله همچنین فیلم میلیونر زاغه‌نشین و نقش زاغه‌نشینان مسلمان و زندگی سخت آن‌ها و فیلم آواتار را بررسی می‌کند که روایت جنگ بین نوع انسان و مردم بومی سیاره پاندوراست. انسان‌ها این سیاره خیالی را استثمار می‌کنند و مردم بومی آن را سرکوب می‌کنند که در واقع بازتابی از رهیافت شرق شناسی جدید در مورد ایرانیان، مسلمانان هند و شرق‌شناسان در رسانه‌های غربی است. با اجتناب از بکار بردن نمود صورت‌های سفید و عدم کار برد استعمارگری و نژادپرستی در این فیلم تلاش شد تا برتری فرهنگ غرب نشان داده شود. آرگو کلیشه فکری غرب در مورد ایران و ایرانیان را به تصویر می‌کشد، میلیونر زاغه‌نشین مناطق فقیرنشین را به عنوان مناطق بی‌ثمری نمایش می‌دهد که دنیای خود را دارند و آواتار استعمارگری را در معنای شرق‌شناسی آن نشان می‌دهد که یک رهیافت علمی و جنگی است. با این حال، مبنای فکری هر سه فیلم شرق شناسی در مورد ایرانیان، مناطق فقیرنشین مسلمان و شرق‌شناسان است که پوششی احساسی از شرق شناسی جدید در رسانه‌های نوین به خود گرفته است.