این مقاله در تلاش است تا تاثیر جنگ ایران و عراق (١٩٨٨-١٩٨٠) بر روابط ایران و امریکا را مورد بررسی قرار دهد. جنگ باعث کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از مردم، ویرانی گسترده بسیاری از شهرها و نابودی زیربناهای صنعتی ایران شد. در دوران جنگ هشت ساله، سیاست خارجی امریکا با امنیتی کردن ایران و انقلاب اسلامی، کشور را به عنوان تهدیدی وجودی برای امنیت جهان معرفی کرد. به این دلیل جنگ هشت ساله دلیل اصلی روابط ستیزه جویانه میان ایران و امریکا از سال ١٩٨٠ است. سی و دو سال بعد از جنگ ایران و عراق، به نظر می‌رسد تشدید امنیتی کردن ایران در روابط خارجی امریکا کاهش یافته باشد. با این وجود روایت‌ها با تاثیر از شایعات، لفاظی‌ها و تهدیدهای دوجانبه ادامه دارند. یکی از بزرگترین چالش‌ها برای بهبود رابطه دو کشور، کنار گذاشتن روایت‌های جنگ افروزانه، ارائه راهکاری برای کاهش امنیتی کردن روابط ایران و امریکا و همچنین اصلاح روابط و خارج کردن آن از حیطه سیاست‌های اضطراری و اتخاذ سیاست‌های عادی است. چنانچه امریکایی‌ها، اسرائیلی‌ها و یا هر دو برای نابودی تاسیسات هسته ای ایران دست به حمله نظامی بزنند، تمامی تصورهای رایج در مورد غرب به بخش عظیمی از مردم ایران اثبات خواهد شد.