یمن در دهه‌های اخیر به‌طور مستمر صحنه تعارض‌ها و منازعات پیچیده میان گروه‌های سیاسی ـ مذهبی، قبایل و بازیگران داخلی بوده است. افزون بر این، موقعیت ژئوپلیتیکی و راهبردی این کشور موجب شده تا قدرت‌های خارجی، به‌ویژه عربستان سعودی و ایالات متحده آمریکا، به‌طور گسترده در تحولات داخلی آن مداخله کنند. در این میان، اشتراکات مذهبی جنبش انصارالله با جمهوری اسلامی ایران، همراه با حمایت‌های سیاسی و رسانه‌ای تهران، زمینه‌ساز تقویت برداشت‌ها و شائبه‌هایی مبنی بر رقابت مذهبی و ژئوپلیتیکی میان ایران و عربستان سعودی به‌عنوان دو بازیگر مهم منطقه‌ای شده است. همچنین، احتمال شکل‌گیری حکومتی نزدیک به ایران در یمن -که از منظر راهبردی حیات خلوت عربستان محسوب می‌شود- بر سطح نگرانی‌های امنیتی و سیاسی ریاض افزوده است. با این حال، جمهوری اسلامی ایران نقش‌آفرینی خود در تحولات و انقلاب یمن را همانند سایر عرصه‌های سیاست خارجی، مبتنی بر گفتمان انقلاب اسلامی تعریف می‌کند؛ گفتمانی که هدف آن حمایت از مطالبات مردمی، احقاق حقوق تضییع‌شده ملت یمن و مقابله با سلطه و مداخله خارجی است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش تحلیلی ـ تبیینی در پی پاسخ به این پرسش محوری است که راهبردهای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در جبهه مقاومت یمن کدام‌اند. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که ایران با در نظر گرفتن فرصت‌ها، تهدیدها، نقاط قوت و ضعف نفوذ خود در یمن، از مجموعه‌ای از راهبردهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و نظامی ـ امنیتی بهره می‌گیرد و از طریق حمایت از گروه‌ها و جریان‌های سیاسی همسو می‌کوشد موازنه قدرت منطقه‌ای را در جبهه مقاومت یمن به نفع خود تغییر دهد.