منطقه اقیانوس هند به خاطر منابع انرژی فراوانش مشهور است و منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (خاورمیانه و شمال آفریقا) از طریق تجارت، ژئوپلیتیک و امنیت انرژی همچنان به هم پیوسته است. اقیانوس هند به عنوان یک مسیر دریایی حیاتی برای حمل و نقل نفت در سراسر جهان عمل می‌کند. این ارتباط متقابل، این منطقه را به کانون اصلی رقابت ژئوپلیتیکی تبدیل می‌کند، زیرا قدرت‌های بزرگی مانند ایالات متحده و چین برای نفوذ از طریق پایگاه‌های نظامی، سرمایه‌گذاری‌های بندری و اتحادهای استراتژیک با هم رقابت می‌کنند. با این حال، همکاری فزاینده دریایی بین چین و ایران به دلیل توافق دفاعی که 25 سال طول می‌کشد و شامل یک مشارکت استراتژیک جامع است، تأثیر قابل توجهی بر منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا دارد. این امر منجر به رزمایش‌های نظامی متعدد، اشتراک‌گذاری اطلاعات و معاملات تسلیحاتی شده است. نئورئالیسم یک رویکرد ترجیحی در تحقیقات است زیرا توضیح می‌دهد که چرا چین محتاطانه عمل می‌کند و حمایت استراتژیک خود از ایران را با اهداف اقتصادی و دیپلماتیک گسترده‌تر متعادل می‌کند. این رویکرد شامل اجتناب از درگیری مستقیم با ایالات متحده و متحدانش در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا است. اگرچه این یک پیمان دفاعی رسمی نیست، اما نشان‌دهنده یک همکاری رو به رشد مبتنی بر تعاملات است که با منافع ژئوپلیتیکی مشترک در اقیانوس هند، به ویژه در نزدیکی خلیج عمان، تقویت می‌شود. این مطالعه با استفاده از روش‌های تحقیق کیفی، قصد دارد پیامدهای آن را برای منافع استراتژیک ایالات متحده و همچنین روابط دریایی چین و ایران و دیدگاه‌های منطقه‌ای ارزیابی کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که همکاری دریایی چین و ایران می‌تواند بر امنیت دریایی، مسیرهای انرژی و تعادل قدرت منطقه‌ای بین کشورهای بزرگ تأثیر بگذارد و باعث ارزیابی مجدد استراتژی ایالات متحده در منطقه شود.